Patlıcan yetiştiriciliği

Patlıcan yetiştiriciliği

Patlıcan
Patlıcan, bilimsel adıyla Solanum melongena, Solanaceae familyasına ait olup, ılık iklimlerde tek yıllık, tropik iklimlerde ise küçük bir ağaç şeklinde büyüyen çok yıllık bir kültür bitkisidir. Patlıcanın ilk yetiştiriciliği MÖ 5. yüzyılda Hindistan’da gerçekleştirilmiştir. Bu tarihten sonra Afrika’ya, sonra Doğu Akdeniz’e ve Avrupa’ya getirilmiştir. Avrupa’ya getirilmesi 16. yüzyılda İspanyollar tarafından gerçekleştirilmiştir.

Avrupa’ya ilk getirilişinde süs bitkisi olarak kullanılan patlıcan, dünyada üretilen yaş sebzeler arasında 6. sırada yer almaktadır. İçeriğinde düşük nikotin barındırması nedeniyle patlıcanı tüketen tek canlı türü insandır. Tropik bölgelerde çok yıllık bitki özelliği gösterirken bu kuşağın dışındaki iklim kuşaklarında bir yıllıktır.

Patlıcan yetiştiriciliği
Sıcak iklimlerde kolayca yetişebilen patlıcan bol miktarda ürün veren sebzelerimiz den bir tanesi olan patlıcanın yetiştiriciliği, fide yetiştiriciliği ile yapılmaktadır. Patlıcanların bahçe toprağında yetiştirilmeye başlanmasından belli bir süre önce patlıcan tohumlarının sıcaklığı kontrol edilebilir ortamlarda saksılara ekilmesi gerekmektedir. Saksıya ekilen patlıcan tohumu kısa süre içerisinde çimlenerek kök oluşturmaya başlayacaktır. Tohumların kök oluşturmaya başlamasından sonra, saksıların bulundurulduğu ortamının bir süre serin tutulması gerekmektedir. Bu serinlik köklerin daha güçlü ve dayanıklı olmasını sağlayacaktır.

Patlıcan sıcak iklimi seven bir sebzedir. -1 0C`de bitki yaşamını yitirir. Optimum sıcaklık isteği 25-30 0C`dir. Gece sıcaklığı 15 0C`nin altına düştüğünde meyve bağlamada sorunlar yaşanır. Bitki gelişimi yavaşlar, meyvelerde renk açılmaları görülebilir. 40 0C`nin üzerinde ise kök gelişmez ve besin maddelerinin alımı azalır. Meyve verimi için en uygun sıcaklık 22 0C`dir. Hava nemi (25 0C sıcaklıkta) % 55-60, toprak nemi % 60-70 olursa iyi gelişir.

Patlıcan tohum unun toprak isteği, killi topraklardan sevmez. Ağır ve rutubetli topraklarda kök çürüklüğüne yakalanma oranı yüksektir. Drenajı iyi olmayan, killi, sıcaklığı düşük topraklarda fizyolojik problemler artar, erkenci verim miktarı azalır. Derin, geçirgen, organik madde ve besin maddelerince zengin, tınlı, tınlı-kumlu, PH`sı 6-6.7 arasında olan toprakları sever. Patlıcan yetiştiriciliğinde 1 dekar için 20kg N, 10kg P2O5, 25 kg K2O gübreleme yapılması önerilir. Taban gübrelemesinde fosforlu gübrenin hepsi verilir. Azotlu potaslı gübreler 3-4`e bölünür. Bir kısmı taban gübrelemesinde, diğer kısımları da ilk çiçeklenmeden önce, meyve bağlamadan sonra verilmelidir. Damla sulama idealdir.


%100 Tarım-Patlıcan Yetiştiriciliği

Köklenmenin başlamasından yaklaşık 2 ay sonra ise artık fide haline gelmiş patlıcanların bahçe toprağına şaşırtılması gerekmektedir. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli nokta bahçe toprağının sıcaklığı olmaktadır. Belirtildiği gibi sıcağı seven patlıcan sebzesinin henüz havalar ve toprak ısınmamış iken toprağa şaşırtılması fidelerin ölmesine neden olacaktır. Toprak sıcaklığı yeterli seviyeye ulaştıktan sona bahçe toprağına dikilen fidelerin bol sulama ile kısa sürede ürün vermeye başladığı görülecektir. Bol sulama patlıcanların acılaşmaması açısından önemli olmaktadır. Yetiştiriciliği oldukça kolay olan patlıcanın yanı sıra biber tohumu ve domates tohumu da aynı yöntem izlenerek kolaylıklar yetiştirilebilmektedir. (intfarming .com)

Click to rate this post!
[Total: 1 Average: 5]
(Visited 25 times, 1 visits today)

Benzer konular

Leave a Comment